Wpływ parowania na drewno - 2
Wyniki otrzymano następujące:
a) nie stwierdzono różnic w zabarwieniu tarcicy o grubości 25 mm i 100 mm ani na zewnątrz ani wewnątrz;
b) stwierdzono, że pomiędzy 32 a 40 godz. parowania następuje wyraźna zmiana tonacji barw drewna. Świadczy to o tym, że właśnie przy długości parowania około 40 godz. i przy temperaturze pary 100° C istnieje jakiś próg, którego przekroczenie objawia się również w zabarwieniu drewna.
Podczas parowania drewna obserwujemy uplastycznienie włókien, dające niekiedy trwałe odkształcenia parowanego drewna przy niestarannym układaniu tarcicy do parowania. Naprężenia wewnętrzne, tak charakterystyczne dla drewna bukowego, ulegają rozładowaniu po prawidłowo przeprowadzonym procesie parowania. Również rozwój wcistek, obserwowany nawet jeszcze przez okres kilku miesięcy po ścięciu drzewa, ulega przerwaniu, po zabiciu parą żywych komórek miękiszowych w tkance drzewnej.
Wygląd wad budowy anatomicznej drewna po parowaniu zmienia się.
Sęki okrągłe i owalne szpilkowe, perłowe, ołówkowe i małe zdrowe i zrośnięte, występujące na płaszczyznach, powodują niewielkie lokalne deformacje w pobliżu sęka, choć ulegają „zamazaniu” i są mniej widoczne po parowaniu.
Podczas parowania w miejscu zajętym przez sęki średnie i duże oraz sęki nadpsute, zepsute i otwory po sękach mogą powstawać znaczne deformacje tarcicy.
Sęki skrzydlate z reguły powodują charakterystyczne wypaczenie tarcicy. Rozładowanie tych naprężeń podczas parowania ujawnia dość wcześnie ukryte deformacje drewna. Zawoje, skręt włókien, rdzeń, twardzica i wielordzenność powodują niewielkie przedłużenie czasu parowania przy utrudnionym dostępie pary wodnej w głąb tkanki drzewnej. Wady te stają się mniej widoczne po parowaniu. Wewnętrzny biel, plamy garbnikowe i zaszarzenie ulegają wyrównaniu barwy i stają się mniej widoczne.
Zdrowa, fałszywa twardziel w drewnie buka poddana parowaniu nabiera nieco intensywniejszej barwy. Drewno obarczone znaczną ilością fałszywej twardzieli parujemy nieco dłużej niż drewno bielaste. Fałszywa twardziel może wskazywać na rozpoczynający się proces zgnilizny. Fałszywa twardziel, z objawami rozkładu tkanki drzewnej wykazuje w wyniku parowania przerwanie procesu rozkładu i zakonserwowanie drewna. Drewno ze zgnilizną twardą pstrą (mozaikową) w początkowym stadium rozkładu poddane parowaniu może jeszcze być zabezpieczone przed daleko posuniętymi zmianami, choć własności fizyczne uległy już pewnemu obniżeniu.
