Obsługa parzelni i parowanie tarcicy - autor: inż. Kazimierz Kurowski
WSTĘP
W okresie powojennym zaczęło gwałtownie wzrastać zapotrzebo¬wanie na tarcicę bukową oraz na wyroby z drewna bukowego. W rozmiarze użytkowania drewna liściastego w Polsce, tylko drewno bukowe wykazuje systematyczny wzrost masy do przero¬bu w perspektywicznym planie 15-letnim. Wzrost ten jest po¬ważny, wynosi bowiem około 139 tys. ms rocznie; pozyskanie drewna bukowego w 1961 r. wynosiło 718 tys. m3. Drewno bukowe jest podstawowym surowcem decydującym o roz¬woju przemysłu mebli giętych, fryzów, deszczułek posadzkowych, parkietów mozaikowych, desek klejonych, beczek do masła, łat uiglonych, podkładów kolejowych i dużego walchlarza galanterii drzewnej zarówno toczonej, jak i struganej.
Ze względu na zarysowujący się obecnie deficyt drewna buko¬wego należy liczyć się, mimo zwiększenia pozyskania, z trudno¬ściami w zaopatrzeniu spowodowanymi dużym zapotrzebowaniem na drewno bukowe.
Zgodnie z Uchwałą Rady Ministrów Nr 69 z dnia 20 lutego 1962 r. w sprawie oszczędnej gospodarki drewnem (Monitor Polski Nr 22 z dnia 13. III. 1962 r. poz. 96) realizacja założeń oszczędnej gospodarki drewnem wymaga m. in. zwiększenia trwałości drewna i wyrobów z drewna.
Do podstawowych zabiegów technologicznych, które zabezpie¬czają drewno przed obniżeniem wartości i utrwalają własności fizyczne drewna oraz jego wytrzymałość, należy obróbka higro-termiczna. Praca niniejsza omawia szerzej proces parowania kon-serwacyjno-uszlachetniającego, będący jednym z rodzajów tej obróbki.
Celem broszury jest zapoznanie Czytelnika z prawidłowo pro¬wadzonym procesem parowania tarcicy i wyjaśnienie zjawisk za¬chodzących podczas parowania, co umożliwi uzyskanie lepszych wyników parowania konserwacyjno-uszlachetniającego.
