I. Cel i rodzaje parowania
Proces parowania jest częścią obróbki higrotermicznej drewna polegającej na działaniu na drewno gorącą wodą lub parą wodną albo mieszaniną powietrza i pary wodnej.
Procesy parowania drewna prowadzi się w celu: zmiękczenia tkanki drzewnej (parowanie zmiękczające), uplastycznienia włó¬kien drzewnych (parowanie uplastyczniające) oraz zakonserwo¬wania drewna przed zepsuciem i uzyskania ładniejszego wyglądu drewna (parowanie konserwacyjno-uszlachetniające). Parowanie zmiękczające przeprowadza się w dołach parzelnia-nych. Ten rodzaj parowania, stosowany w ‘wytwórniach oklein i obłogów, polega na nagrzaniu i rozmiękczeniu tkanki drzewnej pryzm, z których pozyskiwane będą okleiny i obłogi. Pryzmy dobrze zmiękczone dają przy skrawaniu gładką powierzchnię. Parowanie uplastyczniające przeprowadza się w autoklawach. Celem parowania uplastyczniającego jest ułatwienie przeprowa¬dzenia gięcia drewna w fabrykach mebli giętych, przy obróbce klepek beczkowych i wyrobach galanterii drzewnej. Dalszym celem tej obróbki jest utrwalenie kształtów tych elementów po ich wygięciu w zaciskach szablonów. Na podstawie przeprowa¬dzonych prób stwierdzono, że drewno uprzednio poddane prawidłowemu parowaniu uplastyczniającemu daje się dwa razy łatwiej giąć niż drewno nie parowane.
Parowanie konserwacyjno-uszlachetniające przeprowadzamy w ko¬morach parzelnianych. Celem parowania konserwacyjno-uszla-chetniającego jest utrwalenie własności technicznych drewna i zabezpieczenie go przed zepsuciem oraz uzyskanie pożądanej zmiany barwy drewna, zmniejszenia pękania i paczenia drewna, jak również zabicie grzybni, jeśli znajdują się one w drewnie podczas parowania. Po prawidłowo przeprowadzonym procesie parowania konserwacyjno-uszlachetniającego tkanka drewna po¬winna być wyjałowiona z żywej grzybni.
